Het lange wachten is voorbij, off we go! 💨
Ardjan op de motor en ik met Charlie in een propvolle auto. We hebben alle tijd en rijden rustig naar het noorden. We leven met de dag en zijn eigenlijk helemaal niet zo bezig met emigreren.
Na een paar dagen reden we de Noorse grens over, maar we voelden er vrij weinig bij haha. We zitten nog volop in de regelmodus en hebben nu gewoon een stuk te rijden. Punt.
Vandaag heb ik mijzelf bij aankomst op de camping verplicht om in het Noors te praten. Ging best goed, totdat er iets kwam waar ik niet op was voorbereid haha. Mijn geploeter werd in ieder geval gewaardeerd en gelukkig kunnen de meeste Noren goed Engels. Het is zonnig hier en een beetje winderig (terwijl ik dit typ is Ardjan aan het koken en vliegt de basilicum me om de oren 😅).
Onze dag kan niet meer stuk, want we kregen de bevestiging dat het geld goed is aangekomen en alles gereed is voor de overdracht van het huis. Wihoee! Daar moest natuurlijk een taartje op gegeten worden (geen foto van want toen was ie al op). Alles so far so good!
Inmiddels beleefden we ons eerste ‘ik-vertrek-drama’ 😁 De auto wilde niet meer starten. Heel wat gepruts verder moesten we toch echt concluderen dat er een bergingsbedrijf moest komen. Gelukkig stonden we op een camping en konden we nog gewoon in de daktent slapen.
We hadden best wat tijd te doden dus we probeerden er maar het beste van te maken. Niet gelukt haha. Nee gekkigheid, we dipten onszelf even in een meertje in de buurt. Best fris, maar we voelden ons al echte Noren 😄
Ardjan is ook weer een ervaring rijker, want hij mocht in onze auto achterop de bergingstruck mee naar de garage 😅 Voor nu hebben we even een leenbusje en slapen we in een hotel in de buurt van Lillehammer, waar we de laatste dingetjes kunnen regelen voor het huis. To be continued!
Voetbal is een belangrijke sport in Noorwegen, dus moesten we natuurlijk naar de WK-kwartfinale kijken. We reden naar Gjøvik en settelden ons op een kleedje in een park met de Noorse vlag om ons heen. We deden mee met het bekende roeien en zongen voor de eerste keer mee met het volkslied 🇳🇴 We vroegen aan een vrolijk swingende dame of ze een foto van ons wilde maken, en dat bleek de burgemeester te zijn. Van haar vriendin/handlanger moesten we natuurlijk ook even met haar op de foto, best haha.
Na een koffietje in Lillehammer reden we voor de 1e keer weer naar Skåbu. Wat een gek idee dat we daar over een paar dagen wonen! Een mix van ontzettend veel zin, spanning, blijheid, ongeduld en nog veel meer. Het wordt maarliefst 30 graden op de dag van de sleuteloverdracht, wie had dat gedacht. Dat wordt een lekkere duik in ‘ons’ meer 💦
Volgensmij heb ik nog nooit zo lang ergens naartoe geleefd. Het afgelopen (ruime) half jaar duurde voor mijn gevoel soms ontzettend lang, maar nu we de sleutels hebben (ja we hebben de sleutels!) lijkt de tijd ook wel weer gevlogen. Het was soms een rare rollercoaster; emigreren gaat je niet per se in de koude kleren zitten 😅 Over temperatuur gesproken… het is hier al twee dagen 30+ graden. Bijzonder voor dit gebied, maar een heerlijke start voor ons. Je zou misschien denken dat we druk zijn met opruimen, schoonmaken en dingen regelen (en dat zijn we ook wel), maar we zwemmen en dobberen ook heerlijk in en op het water 💦 Er is nog zoveel te ontdekken op het terrein en in de gebouwen, voorlopig hoeven we ons nog niet te vervelen;) Ardjan startte heel fanatiek met de bosmaaier (favoriet, haha) en we hebben al veel rondom het huis uitgezocht, opgeruimd en weggegooid. Het begin is er! 🇳🇴
